Dea, vrijwilliger en taalcoach

//Dea, vrijwilliger en taalcoach

 

Dea-van-Baal

Wie ben je? 

Ik ben Dea van Baal en werk op vrijwillige basis als taalcoach met de vluchtelingen van het steunpunt en geef ze Nederlandse les.

Hoe ben je bij Vluchtelingen Steunpunt Groene Hart terechtgekomen?

Ik ben hier terechtgekomen via mijn dochter. Ze wist dat ik les kon geven en er de tijd voor had. Toen ze mij hiervoor vroeg, dacht ik: ‘Dat kan ik niet. Lesgeven voor een klas met kinderen lukt me wél.’ Maar ik ben toch als taalcoach aan de slag gegaan.

Wat is je achtergrond?

Ik heb de Pedagogische Academie afgerond en heb 34 jaar lesgegeven op de basisschool. Veelal een combinatieklas, maar vanaf 1973 heb ik altijd lesgegeven aan groep 8. Dit was geen populaire groep bij collega’s, omdat men dit te veel werk vond. De werkstukken voor deze groep zijn omvangrijker dan voor lagere groepen, dus er was meer om na te kijken. Ik was de enige die dit wel wilde doen.

Hoe lang werk je hier al?

Ik doe hier al een jaar of 7, 8 met veel plezier vrijwilligerswerk. Het is soms zo dat ik verschillende leden uit één gezin lesgeef, dus meerdere generaties van één gezin. Niet tegelijk en ook niet altijd in dezelfde periode. Het is heel bevredigend werk.

Waarom doe je dit werk?

Ik vind het leuk om met mensen om te gaan en om les te geven. Het een-op-een contact vind ik heel belangrijk. Vluchtelingen geven zelf aan waar ze problemen mee hebben. De Delftse methode is een goed uitgangspunt, waar regelmatig van wordt afgeweken, omdat het erom gaat dat de vluchtelingen zich kunnen redden in de Nederlandse taal. Zo zijn er veel vluchtelingen die moeite hebben met het onderscheid in de uitspraak van oe en u. Beiden worden veelal als oe uitgesproken. Ik wijs ze erop dat wat de consequenties van een verkeerde uitspraak zijn en probeer ze te behoeden voor gênante vergissingen. Een goede uitspraak is van groot belang in een zin als ‘ik heb de huur net betaald’…

Wat vind je van het steunpunt?

Ik vind het fantastisch! De vrijwilligers en stagiairs werken met hun hart, niet omdat er geld te verdienen valt. De sfeer is heel positief.

Wat was een gedenkwaardig moment tijdens je werkzaamheden?

Ik was niet aan het werk als taalcoach, maar wel aanwezig toen er een vrouw alleen uit Irak was. Ze sprak een taal die niemand op kantoor begreep. De vrouw was al vaker geweest en nam altijd lekkers mee. Haar kinderen zaten in het buitenland. Ze kwam heel hulpeloos en eenzaam op me over. Er moest een paspoort voor haar geregeld worden, zodat ze met haar kinderen herenigd kon worden. Ze zei heel wanhopig zuchtend tegen mij in haar eigen taal: ‘Niemand begrijpt mij.’ Toen riep een stagiaire die op dat moment aanwezig was uit: ‘Maar ik wel!’ Ze viel die stagiaire in de armen, klampte zich als aan een reddingsboei aan haar vast. Dat was zo’n bijzonder moment. De vrouw, die inmiddels met haar kinderen is herenigd, en de stagiaire hebben nog steeds contact. Dat moment dat ze eindelijk door iemand werd begrepen, zal ik nooit vergeten!

2017-03-24T16:53:20+00:00